கார் ஷெட்டிற்கு மேலே தாழ்வான மரக்கிளை ஒன்றில் அந்தக் குருவியை வீட்டு மனிதர்கள் அடிக்கடி பார்த்தார்கள்.    சின்னச் ச…

அன்பினால் நெய்யப்பட்ட ஒரு மனித உரு உண்டெனில் அது மாது என நான் அன்புடன் விளிக்கும் மாதவராஜ் தான் என்று சொல்வேன். 80’கள…

முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ’ஆஸ்யா’ பரவசத்தோடு தவிப்பையும், இழப்பின் வலியையும் சேர்த்தே தந்திருந்தது. இப்போது க…

“கடந்த காலம் எனக்குள் இரண்டாவது இதயம் போல் துடித்துக்கொண்டு இருக்கிறது” என்பார் ஐரிஷ். எழுத்தாளர் ஜான் பால்வில்லே.   …

அ திகாரத்தை மையப்படுத்தி, அதனைக் கைப்பற்றும் பெருங்கதையாகவே இதுவரையிலான வரலாறு எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ஒட்டு மொத்த…

நாற்காலிக்கு மிக  நெருக்கமாக யாரும் சுற்றி வரக் கூடாது என்பது ஆட்டத்தின் கணக்கு.  நாற்காலியை விட்டுத் தள்ளிப் போய…

வம்சி சிறுகதைப் போட்டியின் கடைசி தேதி 31.10.2011 என்று குறிப்பிட்டு இருந்தோம். சில பதிவர்கள் கடைசி தேதியை  நீட்டிக்கலா…

“அறுவடை முடிந்த வயக்காட்டில் நான் ஆண்பிள்ளைகளோடு சேர்ந்து கைப்பந்து விளையாடினேன். கிட்டிப்புல் விளையாடினேன். தூண்டில் ப…

உறவினர் வீட்டு விசேஷத்துக்கு சென்னைக்கு குடும்பத்தோடு செல்ல வேண்டியிருந்தது. மகளின் ஞாபகத்தில் டவுணுக்குச் சென்று  ரெ…

எழுத்தாளர் கோணங்கி குறித்து எழுத்தாளர் பவா எழுதிய பதிவை கடுமையாக விமர்சனம் செய்து ஸ்ரீரசா என்னும் நண்பர் பின்னூட்டமி…

குமாரபுரத்தில்தான் இப்போது ஸ்டேஷன் மாஸ்டராக பணிபுரிவதாக எழுத்தாளர் உதயசங்கர் சொன்னதும்,  “கு.அழகிரிசாமியின்  குமா…

நேற்று குழந்தையை எதற்கோ சத்தம் போட்டான் அவன் .  உம்மென்று, படுக்கையில் போய் சுருண்டு கொண்ட குழந்தையின் முதுகைத் தட்டி…

ஒ ரே ஒரு வாக்கியம் தான் அது. இரண்டு குழந்தைகளுக்கு இடையேயான உரையாடலில் அதன் ஒலியளவு மிக அற்பமானது. அதை ஒரு பெரிய நாவலுக…

என்ன காரணம் என்று தெரியவில்லை, ஒருவருக்கு ரொம்பவே பொத்துக்கொண்டு வந்துவிட்டது. எழுத்தாளர் கோணங்கியோடு பழகிய காலத்தின் ஈ…

வெளிச்சத்தில் எல்லோரும் தெரிந்தவர்களாய் இருந்தார்கள். தூங்காமல்  அரட்டை அடித்தபடி  பழங்கள், சுவீட்கள், பூக்கள் என தனி…

இதை எழுதியிருப்பவர் எழுத்தாளர் உதயசங்கர் . சமீபத்தில் வம்சி பதிப்பகத்திலிருந்து வெளிவந்திருக்கும்  ‘முன்னொரு காலத்தில…

உதயசங்கர், கிருஷி, சாரதி,  பவா செல்லத்துரை, ஷைலஜா,  நான்  எல்லோரும்  உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டு இருந்தோம். எழுத்தாளர்…